Yva Hokwerda

*

No hast fakânsje fan my.
Mei oare leaven rinst yn filmtiden
en camcordtempo’s oer berchkamen
dy’t ik net ken en dochs foar eagen sjoch,
troch bosk dêr’t ik net swalkje sil
mar wol it lústerjen fan hear.

Ider paad of plak
dat dy oandocht
sûnder my, kin ik
foar eagen tsjoene.
Albums fol foto’s
klik ik, foar eltse dei
fjouwer boeken;
ik fotoshop mysels
ûnsichtber yn hoekjes
fan dyn ECG.

Sykje om it klaver yn sinnige fjilden
ûnderweis. Yn it skaad fan ’e linebeam
belibje ik de diapositive eagenblikken
oant datst thúskomst fan alwer
in frjemde reis; mar gean net as earste
op dyn lêste.