Yva Hokwerda

DE FOARM NET FOAR DE HÂN

Ik ha dy wei tocht.

Seach de oansizzing
foar myn geasteseach
wylst ik my sekere hie
yn it oanwêzen fan myn leafste
freon. Hy rikte oer de moarnskrante
op it terras fan triennen
boppe pain du chocolat, naam
myn holle yn syn hân. Mar de wrâld
foel yn jiske om de sulveren
triedden wei, dy’t seinen
wat dit is: kofje ferkeard.