IN MEMMEDEIKADO

Lytse Grapkes en ik kinne meiride yn ’e auto fan ’e Schlagerman nei Ljouwert, om dêr it befrijingsfeest te fieren. Yn Hilversum moatte wy Peter oppikke. As hy yn ’e auto stapt en de Schlagerman dy start, draaie se krekt de Jiskefet-ferzje fan ‘Peter ik ben verliefd!’ op Bingo FM. Dat belooft wat foar dizze dei.
  Yn Ljouwert skiede ús wegen. Ik sil de Sturt en syn freondinne de Hobbit, sa’t hy har neamt, opsykje. We hawwe ôfpraat yn ’e Prinsetún. As ik tusken de minsken troch rin, falt my op dat de Friezen yn in bepaald opsicht seker net it moaiste folk op dizze ierde foarmje. Se hawwe wol allegearre bierkes yn ’e hannen en dat wol ik ek. Wylst Meindert Talma syn bysûndere lûd oer de fiver fan ’e Prinsetún waait, rin ik op ’e bar ta. It is my te drok en ik rik mei myn lange earm oer de minsken hinne en tikje in jonge op it skouder. Hy sjocht my wat ûnwis oan. ‘Sjoch hjirre,’ sis ik en lit him fiif euro sjen, ‘meist de euro hâlde ast twa bier foar my bestelst.’
  Hy twifelt efkes, mar pakt it jild. As it barfamke him net earst helpt, wiis ik op him en rop: ‘Hy stiet hjir al hiel lang’. Dêrnei helpt se him.
  ‘Dêr hast ’m, hear,’ seit de Hobbit as se my oankommen sjocht, ‘en hy hat al twa bier.’ Sels hat se ek in bierke yn ’e hannen. De Muorre út ’e Jouwer is der ek en it duorret net lang of Lytse Grapkes en de Schlagerman komme ek oansetten. Lytse Grapkes pakt fuort it bier út myn hannen en nimt in bêste slok.
  It plan is om Ali B te sjen dy’t nêst it gymnasium op it ferfangende poadium spylje sil om’t it Aldehoustertsjerkhôf op ’t stuit in bouput is. De Sturt en konsorten sette earder ôf. Ik wachtsje op Lytse Grapkes en de Schlagerman, dy’t te pisjen binne. Mar ynienen komt my yn ’t sin dat se om iten út wiene. Ik belje se mobyl en praat ôf by it Gymnasium. Allinne rin ik der hinne, mei in treetsje mei fjouwer bier, dy’t ik alfêst helle hie. Op sa’n dei kin je der sa byrinne. Underweis sjoch ik Tsjêbbe Hettinga stean. Op ien as oare manier is dy man in yndrukwekkende ferskining. Hy liket wol tiidleas.
  By it gymnmasium foegje ik my by de Sturt, de Hobbit en de Muorre. Ynienen stiet der in famke út Wiuwert foar myn noas. Se fertelt my dat se al tocht hie dat ik der wêze soe en dat har broer der ek is.
  ‘Is Highlander der ek?’ freegje ik.
  ‘Ja, se steane dêr tusken dy twa beammen.’
  En dêr fyn ik se, Sjaak Highlander, Rattaplan en Yojuanos Casteliño. Der steane noch mear Wiuwerters by de beammen. As Ali B opkomt gean ik wer werom nei de Sturt-en-dy, en fertel dat Sjaak Highlander-en-dy der binne. Se reitsje der opwûn fan. De Sturt begjint fuort en daliks yn it wylde wei lju te freegjen oft se Sjaak Highlander sjoen ha. Underwilens sitte lytse bêrn by harren âlden op ’e skouders te hiphoppen op ’e beats fan Ali B, dy’t de minsken opropt om mei-inoar sterk te stean. Efter him hinget in grut doek fan War Child.
  Nei it optreden fan Ali B stekke de Sturt en ik hieltyd ús fûst út nei de foarbygeande minsken om by wize fan groet in box te meitsjen. It wurket posityf. De minsken moatte der om laitsje. De moaiste box krije we fan in grouwe metalman mei fettich lang hier. Hy gromt der tsjuster by.
  De oare deis sitte de Sturt en ik lykas wol faker mei in kater op ’e Foarstreek by Vittorio op it terras mei in broadsje Frânske beenham mei huningmosterdsaus en farske sjú. We wachtsje op ’e komst fan Bouwe Cowboy, want dy komt dêr ek altyd mei syn kater om in broadsje.  
  Ynienen komt de metalman oanrinnen. Mei in brede laits stekke wy ús fûsten fêst foarút, en mei deselde grom jout er ús in box. En ja, letter komt ek Bouwe Cowboy.
  ‘Litte we earne oars kofjedrinke,’ seit de Sturt.
  ‘By de Hema yn it restaurant,’ sis ik.
  ‘Ja, sa sneu mooglik,’ seit de Sturt.
  As we boppe komme by de Hema, is rjochts it restaurant, mar links stiet in tal túnstuollen te keap. We ploffe fuort en daliks yn ’e stuollen del. Nei in skoft leit de Sturt syn mûtse op ’e grûn en ik lis der wat lytsjild yn. It personiel fan ’e Hema kin der wol om laitsje en lit ús gewurde. Under de stuollen fine we priiskaartsjes en dy lizze we op ús búkjes. As de minsken der nei freegje, sizze wy, dat we in memmedeikadootsje binne.

*