SUSTER IERDE


Diel 5: 'Bernadette'

  ‘Dyn tas’, bringt Bernadette Marc de spullen dy’t er meinimme moat, yn’t sin. Se wenje al in skoftke by inoar, Marc is nei de krinking fan it mislearre aventoer sa feroare dat er ûnmooglik noch mei syn gesin yn ien hûs bliuwe koe. Sij binne net bekend mei it ferskriklike geheim dat er dei en nacht by him hat. Syn frou frege him der altyd nei, as hy wer ris wiet fan ‘t swit wekker waard út in nachtmerje. Hy hie it har nea sizzen doard, benaud dat it trochlekje soe.
  De Wrâld Romte Organisaasje hie alhiel net bliid west mei harren ‘amateuristyske hâlding’ foar de bûtenierdsen oer. Yn oerlis mei it regear wie besletten om de hiele saak yn ‘e smoarpôt te triuwen. Bernadette hie foar de tillevyzje ferklearje moatten, dat it skynbere libben op Suster Ierde optysk bedroch west hie, oars neat. It regear wie net te min west om te driigjen mei it eliminearjen fan harren neiste famylje as Marc en Bernadette net gearwurkje woenen.
  It makke it allegear noch slimmer: in ferskriklik geheim en it der net iens oar hawwe meie. Earst nei fiiftich jier soe it materiaal iepenbier wurde, de offisjele tiid foar it ferjierjen fan stikken.
  Stipe fûn er allinnich by Bernadette, dy’t deselde ûnderfinings as him hie. Tegearre wienen se op de gedachte kaam dat de bewenners fan Suster Ierde op harren beurt nei Ierde ôf reizgje kinne soenen. En hoe't se dan it libben op Ierde kritysk besjen soenen, yn Jehova’s namme.
  Om harren kommen ta te rieden besykje Marc en Bernadette de minsken op Ierde alfêst te warskôgjen foar de feroarings dy’t se ûndergean moatte. Echt grut kinne se it noch net oanpakke. Hoewol’t de skieding al in skoftke in feit is, is Marc syn leafde foar syn frou en bern noch net hielendal oer. Yn alle gefallen net safolle, dat er harren yn gefaar bringe wol troch it bekend meitsjen fan de feiten.

  Se stappe yn de Jaguar en ride nei de strjitte dy't se hjoed ûnder hannen nimme sille. Dêr stappe se út en skilje oan by it earste hûs dat se sjogge.
  ‘Goeiemoarn,’ groetet Bernadette de frou dy’t yn har nachthimd yn de doar ferskynt, ‘jo ha fêst wolris neitocht oer de tiid wêryn wy libje?’ De frou is dúdlik noch net hielendal wekker en sjocht har fernuvere oan.
  ‘Wat tinke jo bygelyks fan de tanimmende oarlochsdriging en it fersprieden fan oanhingjende sykten,’ giet Bernadette troch foar't de frou by sûp en stút is.

Yn trije oeren ha se de hiele strjitte foar Jehova wûn. Hy sil harren grif tankber wêze en harren, as se dea geane, nei harren wurken beleanje.